บทที่ 88

เฟยเอ๋อกัดฟัน แม้ว่าในอกจะไม่ค่อยสบายนัก แต่ก็ยังอยากถาม “ข้าหมายความว่า ถ้าหากซีอวิ๋นยังไม่ตาย และข้ากับนางล้วนยืนอยู่เบื้องหน้าท่าน หากว่าท่านจำเป็นต้องเลือกหนึ่งคน ท่านจะเลือกใคร”

ใบหน้าโหลวเหยนหมิงเคร่งขรึมลง มองเฟยเอ๋ออย่างเงียบงันนานเนิ่น ไม่ได้ตอบคำถาม

ในใจของเฟ

บทที่ 89

เพิ่งเดินเข้าวังต้องห้าม แว่วเสียงพิณอันไพเราะก็ลอยเข้ามากระทบโสตหูดุจธารไหล

ทุกคนต่างรู้ว่าซีอวิ๋นคือหญิงผู้มีพรสววรค์ได้รับการยอมรับของราชวงศ์โหลงโฉง อีกทั้งบังเป็ยหญิงที่มีความสามารถคนเดียวที่ไร้คนเปรียบเทียบใต้หล้าในราชวงศ์โหลงโฉง ทั้งงดงาม และมากด้วยพรสวรรค์ความสามารถ ดัง

บทที่ 90

เฟยเอ๋อกลับมายังจวนอ๋องเหยนหมิง เพิ่งเดินเข้ามาในตำหนักเยียนเฟยก็หันหน้ามองบนกำแพงภายในห้อง เห็นว่าพื้นที่ว่างด้านหลังโต๊ะค่อนข้างกว้าง ก็วิ่งไปข้างหน้าคลี่ภาพวาดในมือออก และยังพึมพำคำชมเชยสองสามประโยคออกมา จึงเอาภาพวาดแขวนขึ้นไป จากนั้นก็ยิ้มตาหยีมองตนเองผู้มีรอยยิ้มร่าเริงข้างบนนั้น