ตอน 82
ข้ามภพไร้รัก
บทที่ 82
เฟยเอ๋อไม่อยากลืมตา เพราะนางรู้ว่าโหลวเหยนหมิงยังอยู่บนเตียงของนาง ไม่ได้จากไป
ทั้งสองคน เอนกายอย่างเงียบเชียบ ต่างฝ่ายต่างคิดเรื่องราวของตนเอง
“คืนวานเรื่องที่อยู่ในรั่วอวิ๋นเก๋อ เหตุใดเจ้าไม่โวยวายสักฉาด”
เฟยเอ๋อนิ่งทื่อ เปิดเปลือกตามองทางเขา ที่แท้เขารู้ว่าน
ตอน 83
บทที่ 83
“องค์หญิง...หลายวันมานี้ท่านอ๋องไม่รู้ว่าไปรับผู้หญิงตั้งมากมายมาจากที่ไหนเข้าสู่จวน ทั้งยังเอาอาคารที่ตั้งชื่อว่าตำหนักว่านฟางในสวนด้านในนั่นข้างหลังตำหนักเยียนเฟย ให้ผู้หญิงพวกนั้นเข้าไปพัก หลายคืนติดกันมานี้ท่านอ๋องล้วนไปพักที่นั่น...”
“บอกข้าเรื่องพวกนี้ทำไมกัน” เฟยเอ๋อยืน
ตอน 84
บทที่ 84
“ตกตะลึงมากหรือไม่” เฟยเอ๋อซ่อนความเหนื่อยหน่ายบนใบหน้า มองไปทางโหลวเหยนหมิงเบาๆ
ยิ้มอะไรกัน ยามปกติเป็นท่านอ๋องหน้าชาอย่างเฉยเมย ยามนี้กลับยังยิ้ม? ยิ้มให้ผู้ใดกัน
“ตกตะลึงมากจริงๆ” โหลวเหยนหมิงอย่างอืดอาด ก้าวมาเบื้องหน้าไม่กี่ก้าวยกมือขึ้นไปลูบไล้เค้าหน้าของเฟยเอ๋ออย่