ตอน 75
ข้ามภพไร้รัก
บทที่ 75 นางต้องมีชีวิตรอด
โหลวเหยนหมิงฉีกอาภรณ์ของเฟยเอ๋อออก ก่อนจะหยิบเอาผ้าห่มมาคลุมทั้งร่างของนางไว้ แต่กลับมองเห็นทั้งกระหม่อมของนางพันประสานกับคราบเลือดเข้าด้วยกัน สองมือพลันหยุดชะงัก และมองไปยังเฟยเอ๋อที่ยังคงไร้สติอย่างแข็งมื่อ
เขาพลันคาดหวัง นางจะสามารถลืมตาขึ้นมาแผดด่ายกใหญ่ได
ตอน 76
บทที่ 76 คืนชีวิตอีกครั้ง
วันถัดมา โหลวเหยนหมิงยังไม่ทันจะได้กลับห้องไปเยี่ยมเฟยเอ๋อเลย ก็ถูกคนในราชสำนักเรียกไปเข้าในวังเสียแล้ว
โหลวโม่ชูมองโลหวเหยนหมิงที่สีหน้าเหนื่อยล้าด้วยรอยยิ้มจางๆ “คืนวานหลับไม่ค่อยดี?”
“ก็ดี เพียงแต่มีเรื่องในใจนิดหน่อย จึงหลับไม่ค่อยสนิทก็เท่าน
ตอน 77
บทที่ 77
เมื่อได้ยินเสี่ยวฟางจื่อพูดว่าฉูเฟยเอ๋อฟื้นขึ้นมาแล้วนั้น โหลวเหยนหมิงทำเพียงยิ้มบางๆ และไม่ได้พูดอะไรเลย
“ท่านอ๋อง ท่านไม่อยากไปเยี่ยมชายาอ๋องสักหน่อยจริงๆ หรือว่ากำลังอดกลั้นอยุ่กันแน่” เสี่ยวฟางจื่อมองเขาอย่างพินิจ
มือของโหลวเหยนหมิงซึ่งถือแผนที่ทางการทหารอยู่ทื่อขึ้น