บทที่66สถานที่ที่ไม่ควรไป

สองวันติดที่เฟยเอ๋อไม่เห็นเงาของโหลวเหยนหมิงเลย

“ผู้ชายนิสัยไม่ดี！ข้าก็แค่เข้าไปในห้องหนังสือของท่านเฉยๆทำเหมือนกับเมื่อก่อนข้าไม่เคยเข้าไปทำไมถึงต้องทำเป็นไม่สนใจกันด้วย！”เฟยเอ๋อนั่งอยู่บนเก้าอี้แล้วพูดด้วยความหงุดหงิดแล้วบิดข้อมือไปมาตอนนี้นางเริ่มรู้สึกเกียจ

บทที่67ความลับของห้องหนังสือ1

แสงแดดค่อยลับไปช่วงเวลาแห่งความสุขก็เหมือนกับว่าผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เฟยเอ่อนั่งอยุ่ที่เตียงแล้วนับนิ้วของตัวเองไปมาตั้งแต่กลับมาจากงานวัดวันนั้นเกือบจะเป็นเดือนแล้วที่นางไม่ได้ออกไปไหนเลยผ่านไปเดือนนึงที่โหลวเหยนหมิงเอาแต่ดูแลเอาใจใส่นางมาโดยตลอดในใจอยากจะขอ

บทที่68ห้องลับในห้องหนังสือ2

“ท่านหมายความว่าอย่างไร？”เฟยเอ๋อขมวดคิ้วหันไปมองหน้าที่ดูซีดๆของเขาที่กำลังยิ้มแปลกๆอย่างไม่เข้าใจ

โหลวฮ่าวเยว่แสยะยิ้มแล้วหมุนแก้วเหล้าที่อยู่ในมือไปมาพลางพูดขึ้น：“คิดไม่ถึงจริงๆโหลวเหยนหมิงจะสามารถลืมความรู้สึกที่มีต่อซีอวิ๋นมาเป็นเวลานานได้ลงแล้วหันกลับมา