บทที่43เยี่ยมเยือน

เฟยเอ๋อนั่งอยู่ในคุกใต้ดินมาแล้วหนึ่งคืน ในช่วงเวลาค่ำคืนนี้ นางไม่รู้เลยว่าเลือดที่อาเจียนออกมามีจำนวนมากเท่าไหร่

สายตาพล่ามัว ใบหน้าซีดขาว ริมฝีปากเริ่มซีดจนน่ากลัว แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่นางใส่ใจ นางใส่ใจในเรื่องอะไร นางก็ไม่รู้ หัวใจของนางเจ็บปวด เพรา

บทที่44ความอ่อนนุ่ม

“หนาวไหม?”ใบหน้าหล่อเข้มและเหี้ยมโหดมาตลอดนั้น ตอนนี้มีรอยยิ้มอบอุ่นซึ่งผิดปกติไปโดยไม่ทราบสาเหตุอีกที่ฉูเฟยเอ๋อคิดมาตลอด ทั้งมือของโหลโหลวเหยนหมิงคว้าเอาศีรษะของเฟยเอ๋อมาจูบเบาๆ ช่วยนางจัดทรงผมใหม่ให้ดูเรียบร้อยขึ้น

เฟยเอ๋อไม่เข้าใจ มองชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า

บทที่45ยังคงเป็นพระชายา

ดวงอาทิตย์ช่วงบ่ายส่องแสงไปกระทบถึงเตียงนอน ผู้หญิงคนนั้นนอนหลับสามวันสามคืนเต็มๆ สีหน้าซีดเซียว ริมฝีปากไม่มีเลือด ร่างกายสวมด้วยชุดสีขาวนอนนิ่งๆอยู่ตรงนั้น ราวกับว่าไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลยอะไรแบบนั้น

โหลวเหยนหมิงยืนอยู่ที่หน้าประตูมองไปที่เตียงนอนที่มีคนน