บทที่ 29 อาหารว่างรอบ 2

กลางดึกเฟยเอ๋อนั่งว่างๆอยู่ในตำหนักข้างๆเรือนสาวใช้ เงยหน้าขึ้นไปมองท้องฟ้าที่มีดวงดาวพร่างพราว ในใจก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องอะไรทั้งนั้น แต่อยู่ดีๆก็รู้สึกหดหู่ขึ้นมา.....

เป็นเพราะอะไร？ เฟยเอ๋อเอามือมทาบที่อกตัวเอง นางรู้สึกถึงภายในส่วนลึกของจิตใจมีจิตใต้สำนึกอีกอัน

บทที่ 30 ยั่วโมโห

พอได้ยินเสียงปิดประตูดังขึ้น เฟยเอ๋อรีบหมุนตัวเดินกลับมาทันที แล้วจ้องไปที่โหลวเหยนหมิง：“ท่านจะปิดประตูทำไม？ข้ายังต้องนำของว่างไปส่งตำหนักรั้วอสี๋นของท่านอีก！“

โหลวเหยนหมิงขมวดคิ้วแน่น แล้วใช้สายตาจ้องเฟยเอ๋อ：“คาดไม่ถึงว่ายังจะปากเก่งอยู่อีก！“

เฟยเอ๋อกัดฟันแน่น

บทที่ 31 หญิงสาวผู้โง่เขลากลับกลายเป็นหญิงสาวที่ชาญฉลาด

“พอดีเลยที่เจ้าพูดถึงเรื่องตัวอักษร“ โหลวเหยนหมิงยิ้มเบาๆมองเฟยเอ๋อที่เงยหน้าขึ้นพอดี แล้วจับข้อมือของนางไม่ให้ปฏิเสธได้แล้วเดินมาตรงโต๊ะของเขา เอากระดาษที่นางเขียนไว้ครั้งก่อนขึ้นมากางบนโต๊ะ

เฟยเอ๋อชะงักไป เบิกตากว้าง พอเห็นก็นึกถ