บทที่278

“ฮ่าวเยว่ อย่างน้อยซาลาเปาก็ถือว่าเป็นหลานชายของเจ้า อย่าทำร้ายเขาเลย！”เฟยเอ๋อหันไปจ้องเขาเขม่ง

“เขาไม่ใช่ เขาไม่ใช่หลานของข้า”โหลวฮ่าวเยว่ก้มหน้าลง มองซาลาเปาที่มองเขาอย่างผิดหวัง และน้ำตาก็เอ่อล้นดวงตา

“ทำไมจะไม่ใช่？”เฟยเอ๋อไม่ได้ตะลึงเพราะคำพูดของเขา แต่เป็นเพราะโหลวเหยนหม

บทที่279

“ข้าพูดผิดตรงไหนมั้ย？”เฟยเอ๋อเงยหน้าขึ้นมองไปยังโหลวฮ่าวเยว่

“ไม่มีผิดเลย”โหลวฮ่าวเยว่หัวเราะออกมาทันที แล้วก็พลันยกซาลาเปาทิ้งออกไปอีกด้าน พอบทที่เฟยเอ๋อคิดว่าซาลาเปากำลังจะล้มลงไป โหลวฮ่าวเยว่ก็พลันตรงเข้ามาทันที

“ระวัง！”โหลวเหยนหมิงร้องออกมา แล้วดึงร่างของเฟยเอ๋อไปด้านหลัง

บทที่280

ดอกไม้ก็ร่วงโรยลอยละริ่วเต็มท้องฟ้า จนสีแดงและกลิ่นหอมของมันก็ค่อยๆจืดจางหายไป จะมีใครเห็นใจบ้าง.......

ฉูเฟยเอ๋อที่เคยเข้ามาอยู่ในนรกแล้วครั้งนึง ก็มีความรู้สึกแบบนี้ ตายไปแล้วก็ไม่ได้มีใครสักคนมาเห็นใจ แต่ว่าตอนนี้ พอได้ยินเสียงร้องไห้ของซาลาเปาที่น่าสงสารจับใจ แล้วก็เสียงเรียกขอ