บทที่275

สามวันผ่านไป เฟยเอ๋อที่กำลังนั่งอยู่ในตำหนักมั่นถัว ก็พลันหันออกไปมองร่างของคนที่สวมชุดสีขาวที่อยู่ด้านนอกตำหนัก แล้วก็พลันนิ่งไป แล้วก็รีบเดินตามออกไปยืนข้างเขาอย่างเงียบๆ แล้วก็มองแผ่นหลังของเขา

“ฮ่าวเยว่....“เฟยเอ๋อขมวดคิ้วแล้วมองเขา ในใจก็คิดอยู่นาน แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจเดินตามเ

บทที่276

วันต่อมา—

“ท่านแม่ เหยียนเอ๋ออยากออกไปเที่ยว！“ซาลาเปากระโดดเข้ามาหาเฟยเอ๋อทันที แล้วพลันร้องขึ้น

“งั้นก็ออกไปเลยมั้ย？“เฟยเอ๋อลูบหน้าผากตัวเอง เมื่อวานโหลวเหยนหมิงไม่ได้กลับมาที่ตำหนักมั่นถัว ตอนนี้ที่ข้างนอกก็ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง จนนางนอนไม่หลับมาทั้งคืน ตอนนี้ก็ปว

บทที่277

“คิดไม่ถึงว่าเจ้ายังกล้าออกมาอีกหรือ？”โหลวเหยนหมิงที่สวมชุดสีดำปนทอง อยู่ด้านหน้าใส่หมวกของอ๋องอยู่นั้น แล้วก็นั่งบนเก้าอี้มังกรนิ่งๆ พลันหันไปมองชายชุดดำที่ยืนอยู่กลางห้องโถง

“เห็นแบบนี้แล้วก็แสดงว่าความทรงจำของเจ้าน่าจะกลับมาหมดแล้วสินะ！”ชายชุดดำพูดขึ้น พลันหันไปมองขันที่ที่กำลัง