บทที่248

“ฮ่องเต้.....มีคน อย่างพบท่าน......”

ในขณะที่เป่ยหมิงอี้กำลังยืนมองอนุสรณ์แห่งจักรพรรดิที่กระจายอยู่เต็มโต๊ะในห้องสมุดของวังบรรทมอย่างเหม่อลอยอยู่นั้น องครักษ์ก็เปิดประตูเข้ามาอย่างฉับพลัน ด้วยน้ำเสียงที่ดูค่อนข้างประหลาดใจ

เป่ยหมิงอี้ขมวดคิ้ว จากนั้นก็หันหน้าไปมององครักษ์ด

บทที่249

เป่ยหมิงอี้กดมือของเฟยเอ๋อ แล้วมองไปในดวงตาของเฟยเอ๋อ ：“เจ้าโกรธเกลียดข้ามากเลยหรือ?”

“ข้าจะไปกล้าได้อย่างไร！” เฟยเอ๋อยิ้มเยาะ พร้อมกับชักมือกลับ แล้วหันตัวก่อนยกเหล้าขึ้นดื่ม

เป่ยหมิงอี้ขมวดคิ้วลึกขึ้น ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งแย่งแก้วเหล้ามาจากมือเฟยเอ๋อ จากนั้นเขวี้ยงมันลงพื้

บทที่250

“ไม่ทำแล้ว” เป่ยหมิงอี้จนปัญญา จากนั้นก็ยกมือขึ้นไปลูบผมยาวๆของเฟยเอ๋อเบาๆ： “งั้นตอนนี้ลุกขึ้นมาได้แล้วใช่ไหม?”

“อะไร?” เฟยเอ๋อเงยหน้า แล้วมองไปทางเป่ยหมิงอี้ด้วยสายตาไม่เข้าใจ

“ก็เจ้าทำตามเป้าหมายสำเร็จแล้ว ข้าก็ขอโทษแล้ว เจ้าจะแสร้งทำไปถึงตอนไหนละ?”เป่ยหมิงอี้ขมวดคิ้วเล็ก