บทที่ 214

ฮ่องเต้มุ่นขนงเล็กน้อย จากนั้นจึงแย้มสรวลบางๆ พลางกล่าว “เจ้าชายที่ประเทศท่านส่งมาพำนักในราชวงศ์โหลงโฉงของพวกเรา ได้พิทักษ์ความสัมพันธ์อันดีงามระหว่างสองประเทศกว่าหนึ่งศตวรรษ แต่ว่าพูดมาก็ละอายใจ ราชวงศ์ของเรามีเจ้าหญิงเพียงองค์เดียว แต่เป็นมารดาของบุตรชายที่โตอายุหนึ่งขวบแล้ว บรรดาบุ

บทที่ 215

หลิงเชียนเจว๋มุ่นคิ้วขึ้น มองเฟยเอ๋ออย่างไม่เข้าใจ

“ถึงอย่างไร ท่านไม่ต้องออกหน้าแทนข้าหรอก เชียนเจว๋ ท่านไม่ต้องดีกับข้ามากเกินไป ข้ามักจะทำให้ท่านกล้ำกลืนเสมอ ไฉนท่านต้องทำเช่นนั้นด้วยเล่า”

“ดีกับเจ้า ไม่ได้หมายความว่าข้าจำเป็นจะต้องการสิ่งอื่นใด” หลิงเชียนเจว๋ขมวดคิ้ว

บทที่ 216

สองวันต่อมา

เฟยเอ๋อกอดซาลาเปาเอาไว้ในอ้อมอกแนบแน่น ช้อนสายตามองยังฮ่องเต้ที่ยืนอยู่นอกรถม้า “ข้าเพียงแค่นึกอยากอุ้มบุตรชายแท้ๆ ของข้าจากไปด้วยกันเท่านั้นเอง”

ฮ่องเต้ขมวดคิ้ว หันหน้าไปเรียกนางในมา “ไปอุ้มเอาท่านอ๋องน้อยกลับมา”

“ไม่” เฟยเอ๋อร้องลั่น ทำท่าหมายจะกระโดดลงจ