บทที่ 211

หนึ่งปีให้หลัง

“องค์หญิง ท่านเริ่มเหม่อลอยอีกแล้ว” สี่เอ๋อยกของว่างเข้ามา วางไว้บนโต๊ะด้านหน้าเฟยเอ๋อ

สี่เอ๋อมองไปทางคนที่นั่งแน่นิ่งอยู่หน้าโต๊ะในมือถือภาพเหมือนแผ่นนั้นที่หนึ่งปีมานี้นางดูมาไม่ต่ำกว่าแสนรอบ บนภาพเหมือนนั้น คือท่านอ๋องเหยนหมิงกอดองค์หญิงนั่งอยู่ด้วยกันรอย

บทที่ 212

“ท่านแม่...จะไม่ทุกข์ตรมอีกแล้วใช่หรือไม่” ซาลาเปาน้อยฉีกเรียวปากน้อยๆ ขึ้นอย่างน่าชัง ยิ้มพลางมองเฟยเอ๋อที่อีกหน่อยจะบันดาลโทสะจริงๆ

เพลิงโทสะทั่วกายที่เกือบจะถูกยั่วยุให้ลุกโชนบัดนั้นพลันมอดลง เฟยเอ๋อมองซาลาเปาที่ใบหน้าน่ารักแน่นิ่ง

“ฮี่ๆ...” ซาลาเปายกมือขึ้น สองมือตะปบเข

บทที่ 213

ดูออกถึงความตื่นตกใจของเฟยเอ๋อ หลิงเชียนเจว๋ทำเพียงยิ้มบางๆ

“เพียงแค่ข่าวลือเท่านั้นเอง ใครจะรู้ว่าแท้จริงเหมือนหรือไม่ ถึงอย่างไรข้าเองก็มิเคยเห็น” กล่าวพลาง หลิงเชียนเจว๋พลันหยัดกายยืนขึ้น หยิบพัดขึ้นมาเคาะบริเวณหน้าอกสองครั้ง หันหน้ามองทางสี่เอ๋อที่กลับมาจากด้านนอก ด้านหลังยัง