บทที่ 199

ผ่านไปสองชั่วโมง......

ตอนนี้ก็เกือบจะถึงบ่ายโมงแล้ว เฟยเอ๋อก็ตื่นขึ้นมาในช่วงเวลานี้พอดี แล้วเงยหน้าขึ้นมองโหลวเหยนหมิงที่หลับตาอยู่ดูเหมือนกำลังทำสมาธิอยู่ แล้วกระพริบตาไปมาพลางยกมือขึ้นมาลูบที่หน้าของเขา......

เขามีเรื่องอะไรที่กำลังปิดบังนางเอาไว้กันแน่？ทำไมนางถึงรู้สึ

บทที่ 200

เฟยเอ๋อหน้าแดงขึ้นแล้วเงยหน้าขึ้นมาจ้องโหลวเหยนหมิงที่ยิ้มอ่อนอยู่

เขายังจะยิ้มออกมาได้....ที่นี่มันยุคสมัยของแคว้นโหลงโฉงนะ แล้วเขาก็เป็นคนในยุคนี้อีก แต่การกระทำของเขาเมื่อกี้อย่างกับคนในยุคปัจจุบันที่เขาทำกัน นึกอยากจะจูบก็จูบ.....

แค่ถางหูลู่ลูกนั้นก็ทำให้นางตกใจจนเกือบ

บทที่ 201

“เหยนหมิง ท่านมองตรงนั้นสิ！”เฟยเอ๋อที่พึ่งจะกินอิ่มชี้ไปที่สะพานตรงแม่น้ำที่มีชายหญิงยืนอยู่ไม่ไกล

“มีอะไรหรอ？”โหลวเหยนหมิงยิ้มๆ แล้วยกมือขึ้นมาบังแสงแดดที่แยงตาให้นาง

พอสังเกตเห็นว่าวันนี้โหลวเหยนหมิงเอาแต่ดูแลนางตลอด เฟยเอ๋อก็เอามือลงทันที แล้วหันมามองเขา：“เหยนหมิง