บทที่ 195

“และก็พิษที่พระชายาได้รับข้าก็ไม่เคยเห็นมาก่อน เกรงว่า....”หมอหลวงพูดออกมาพลันถอนหายใจ：“ขอให้ท่านอ๋องลงโทษข้าเถอะพะยะค่ะ.....”

โหลวเหยนหมิงกำหมัดแน่น จนเสียงดังกร่อดๆ แล้วจึงยกขวดในมือขึ้นมาดู ：“มีอะไรที่สามารถช่วยให้นางไม่เจ็บปวดทรมานบ้างมั้ย？”

“มีเพียงยาที่อยู่ในมือของท่า

บทที่ 196

สำนักพิษที่หนึ่ง

หนันกงโม่เหยียนนั่งวางขาอยู่บนเก้าอี้หยกนิ่งๆ กึ่งหลับตากึ่งลืมตาอย่างเพลินๆ และก็กำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่อย่างสบายใจ

“เจ้าสำนัก โหลวเหยนหมิงมาแล้วขอรับ！”

หนันกงโม่เหยียนรีบลืมตาขึ้นทันที พลันหันไปมองคนที่เข้ามารายงาน แล้วก็ขมวดคิ้วและหันไปเห็นโหลวเหย

บทที่ 197

“งั้นมันก็เป็นเรื่องในครอบครัวของข้า“ โหลวเหยนหมิงหันไปจ้องเขม่งหนันกงโม่เหยียนทันที

หนันกงโม่เหยียนขมวดคิ้ว แล้วก็พลันหมุนแวนที่นิ้วเล่นพลางพูดขึ้น：“อ๋องเหยียนหมิง วันนี้ท่านทำให้ข้าเลื่อมใสท่านมากจริงๆ“

โหลวเหยนหมิงยิ้มมุมปากนิดๆ：“ข้าเอาชีวิตตัวเองมาเสี่ยงกับเรื่องคนใน