บทที่ 193

“ไม่มี”โหลวเหยนหมิงปล่อยมือออกจากเอวของเฟยเอ๋ออย่างหมดความอดทน พลันก้มลงมองหน้าเล็กๆของนางที่ดูกำลังโกรธอย่างไม่พอใจอย่างมาก：“ข้าก็แค่เป็นห่วงเจ้า ว่าเจ้ากำลังกินอะไรแปลกกันแน่！ของที่เจ้าชอบกินข้าก็ไม่ได้ห้ามเจ้าซักนิด ทำไมเจ้าจะต้องทำเป็นหลบซ่อนมันด้วย และที่สำคัญนี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ดูจ

บทที่ 194

“เฟยเอ๋อ！“โหลวเหยนหมิงขมวดคิ้ว แล้วเร่งมาเข้าไปทันที

เฟยเอ๋อรู้สึกเจ็บปวดทรมานจนชาไปทั้งตัวแล้ว ขนาดตกลงมาจากหลังม้านางยังไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยซักนิด.....เพียงแต่ เอาสองมือมากุมไว้ที่หน้าอก แล้วกัดปากอย่างแรง จนพยายามอดกลั้นความเจ็บปวดนี้เอาไว้

“อ้ะ...“เฟยเอ๋อสะอื้นออกมา น้ำต

บทที่ 195

“และก็พิษที่พระชายาได้รับข้าก็ไม่เคยเห็นมาก่อน เกรงว่า....”หมอหลวงพูดออกมาพลันถอนหายใจ：“ขอให้ท่านอ๋องลงโทษข้าเถอะพะยะค่ะ.....”

โหลวเหยนหมิงกำหมัดแน่น จนเสียงดังกร่อดๆ แล้วจึงยกขวดในมือขึ้นมาดู ：“มีอะไรที่สามารถช่วยให้นางไม่เจ็บปวดทรมานบ้างมั้ย？”

“มีเพียงยาที่อยู่ในมือของท่า