บทที่ 192

“อื้ม....“เฟยเอ๋อกัดน่องไก่ที่อยู่ในมือ แล้วก็ดื่มน้ำตามถึงได้หันมายิ้มหยีๆให้หลิงเชียนเจว่：”ไม่เลวไม่เลว ช่างอร่อยจริงๆ อร่อยกว่าบทที่ข้าอุ้มท้องอีก！“

“งั้นก็กินเข้าไปเยอะๆ“หลิงเชียนเจว่ก็ยังเอาแต่จิบเหล้าอย่างเดียว พลางจ้องมองเฟยเอ๋อที่กินเข้าไปอย่างคำโตๆ：”ช่วงก่อนหน้านี้ได้ยิม

บทที่ 193

“ไม่มี”โหลวเหยนหมิงปล่อยมือออกจากเอวของเฟยเอ๋ออย่างหมดความอดทน พลันก้มลงมองหน้าเล็กๆของนางที่ดูกำลังโกรธอย่างไม่พอใจอย่างมาก：“ข้าก็แค่เป็นห่วงเจ้า ว่าเจ้ากำลังกินอะไรแปลกกันแน่！ของที่เจ้าชอบกินข้าก็ไม่ได้ห้ามเจ้าซักนิด ทำไมเจ้าจะต้องทำเป็นหลบซ่อนมันด้วย และที่สำคัญนี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ดูจ

บทที่ 194

“เฟยเอ๋อ！“โหลวเหยนหมิงขมวดคิ้ว แล้วเร่งมาเข้าไปทันที

เฟยเอ๋อรู้สึกเจ็บปวดทรมานจนชาไปทั้งตัวแล้ว ขนาดตกลงมาจากหลังม้านางยังไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยซักนิด.....เพียงแต่ เอาสองมือมากุมไว้ที่หน้าอก แล้วกัดปากอย่างแรง จนพยายามอดกลั้นความเจ็บปวดนี้เอาไว้

“อ้ะ...“เฟยเอ๋อสะอื้นออกมา น้ำต