บทที่ 188

“งั้นบทที่ข้าแก่ตัวลง เจ้ายังจะรักข้าอยู่ไหม?” เฟยเอ๋อ

จากนั้นก็ยิ้มตาหยีขึ้นมาทันใดพร้อมกับมองไปทางเขา ผู้หญิงใต้หล้านี้มักจะถามคำถามที่โง่เง่าเช่นนี้เสมอเลย

“เจ้าพูดสิ?” โหลวเหยนหมิงยิ้มออกมาทันใด จากนั้นก็จูบไปบนหน้าผากของนาง

“ชิ.......” เฟยเอ๋อเบะปากทันใด แล้วใ

บทที่189

ครึ่งเดือนผ่านไป——

“ไอหยา ทำไมต้องเข้าวังกระทันหันด้วยละ！” เฟยเอ๋อที่สวมใส่ชุดลายดอกไม้ หนักแทบตาย เมื่อเห็นโหลวเหยนหมิงที่ยืนรออยู่ด้านนอกแล้ว จึงได้ถือโอกาสที่สี่เอ๋อไม่ได้สนใจรีบกินยาถอนพิษทันที จากนั้นก็เดินออกมาพร้อมกับชุดที่หนักอึ้งเช่นนี้

เดิมทีคิดแค่เพียงว่าเป็นกา

บทที่ 190

ซีอวี๋นและฮ่องเต้รู้แค่เพียงว่าได้เสพสุขความสุขอย่างเห็นแก่ตัวเช่นนี้ โดยไม่คิดถึงคนอื่น

แล้วก็ โหล่วเหยนหมิงเคยพูดไว้ว่า ซีอวี๋นไม่ใช่ผู้หญิงที่พอใจอะไรง่ายๆ นางโดดเด่นเกินไป นางทำตัวเองให้โดดเด่นเกินไป นอกจากฮ่องเต่แล้ว ไม่มีใครที่พอใจนาง แน่นอนว่า บางทีฮ้องเต้อาจจะไม่พอใจด้วย