บทที่ 187

“เอาละๆ ให้เจ้าอุ้มก็ได้!” เฟยเอ๋อยิ้มออกมาอย่างจนปัญญา จากนั้นก็หมุนตัวนำซาลาเปาไปวางบนอ้อมแขนของสี่เอ๋อ : “ซาลาเปาจงเชื่อฟังอ่อ ให้พี่สี่เอ๋ออุ้มหน่อยนะ!”

“ซาลาเปา?” ซีเอ๋อเงยหน้าขึ้นมองเฟยเอ๋อด้วยความตกใจ

“เอ่อ.....ซาลาเปาคือชื่อเล่นในวัยเด็กหน่ะ!” เฟยเอ๋อเกาหัวทันทีทันใ

บทที่ 188

“งั้นบทที่ข้าแก่ตัวลง เจ้ายังจะรักข้าอยู่ไหม?” เฟยเอ๋อ

จากนั้นก็ยิ้มตาหยีขึ้นมาทันใดพร้อมกับมองไปทางเขา ผู้หญิงใต้หล้านี้มักจะถามคำถามที่โง่เง่าเช่นนี้เสมอเลย

“เจ้าพูดสิ?” โหลวเหยนหมิงยิ้มออกมาทันใด จากนั้นก็จูบไปบนหน้าผากของนาง

“ชิ.......” เฟยเอ๋อเบะปากทันใด แล้วใ

บทที่189

ครึ่งเดือนผ่านไป——

“ไอหยา ทำไมต้องเข้าวังกระทันหันด้วยละ！” เฟยเอ๋อที่สวมใส่ชุดลายดอกไม้ หนักแทบตาย เมื่อเห็นโหลวเหยนหมิงที่ยืนรออยู่ด้านนอกแล้ว จึงได้ถือโอกาสที่สี่เอ๋อไม่ได้สนใจรีบกินยาถอนพิษทันที จากนั้นก็เดินออกมาพร้อมกับชุดที่หนักอึ้งเช่นนี้

เดิมทีคิดแค่เพียงว่าเป็นกา