บทที่ 171

“ เป็นอะไร เจอเขาครั้งแรก เจ้าถึงกับจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยอย่างนั้นหรือ? ข้าไม่น่าให้เจ้าไปเจอเขาเลยจริง ๆ ถึงแม้ว่าเจ้าจะอดอาหารประท้วงเจ็ดถึงแปดวันข้าก็จะไม่ตอบตกลงเจ้า！” ในขณะที่มองไปทางเฟยเอ๋อที่ใจลอยก้มหน้าก้มตาอยู่ด้านข้าง หนันกงโม่เยวียนก็กัดฟันกรอดอย่า

บทที่ 172

“ เจ้าแน่ใจแล้วใช่ไหม? ” หนันกงโม่เยวียนยิ้มอย่างเยือกเย็น

“ ไม่ผิด ข้าแน่ใจ ” เฟยเอ๋อยกมือขึ้น เพื่อผลักเขาออกไป

หนันกงโม่เยวียนกลับโอบกอดเฟยเอ๋อไว้อย่างฉับพลัน แล้วใช้มือกดลงไปจุดสำคัญของหล่อนเพื่อไม่ให้หล่อนขยับตัวได้

“ เจ้า....... ” ดวงตาของเฟยเอ

บทที่ 173

ทันใดนั้น เฟยเอ๋อก็ยืนขึ้น จากนั้นก็จับดาบที่อยู่ในมือของหนันกงโม่เยวียนมาไว้ในมือของตัวเอง พริบตาเดียวก็มาจ่ออยู่ที่คอของตัวเอง

“เฟยเอ๋อ！！！”

“เฟยเอ๋อ---！”

หนันกงโม่เยวียนและโหลวเหยนหมิงมองไปทางนางด้วยความหวาดกลัว พร้อมกับยกมือขึ้นขัดขวาง แต่กลับไม่ทันการณ์