บทที่ 165

โหลวเหยนหมิงไม่ตอบอะไร

“เหยนหมิง ท่านเชื่อข้าใช่มั้ย？ท่านรู้ว่าข้าไม่ได้อยากทำแบบนั้นใช่มั้ย？เหยนหมิง....ท่านเชื่อข้านะ ข้าเพียงแค่ทำข้อตกลงกับเขาเท่านั้น ขอเพียงแค่ข้าทำตามที่เขาบอก เขาก็จะไม่ทรมานท่าน เหยน.....”

“ข้ารู้！”โหลวเหยนหมิงพูดออกมาพร้อมกัดฟันแน่น แล้วก็ลุกขึ้น เ

บทที่ 166

เฟยเอ๋อลืมตาขึ้นแล้วลุกจากเตียงนั่งเหม่อมองไปรอบๆ

ทุกครั้งที่ตื่นมาก็เป็นแบบนี้ นางก็มักจะคิดว่าตัวเองได้หลุดพ้นจากสำนักพิษของหนันกงโม่เหยียนแล้ว กลับไปยังสถานที่ที่นางคิดถึง แต่ทุกครั้งที่นางลืมตาขึ้น ก็ยังคงอยู่ที่นี่ เหมือนกับอยู่บนสวรรค์แต่สำหรับนางแล้วกลับเหมือนกับนรกยังไงยั

บทที่ 167

“คำพูดนี้เป็นคำพูดที่เจ้าเคยพูดกับข้าในตอนนั้น”หนันกงโม่เหยียนอยู่ดีๆก็พูดขึ้น ดวงตาก็พลันแสดงความเจ้บปวดออกมา

เฟยเอ๋อชะงักไป

“ห้าปีก่อน เจ้าก็เคยบอกข้าแบบนี้ คนอย่างองค์หญิงเหยียนเฟยไม่มีวันหลงรักคนอย่างข้าได้ เจ้าก็เคยสาบานด้วย！แต่ว่าสุดท้ายแล้ว เจ้ากลับต้องเจอปัญหาที่กลื