บทที่ 149

สามเดือนต่อมา องค์หญิงเหยียนเฟยที่กำลังแช่น้ำในอ่างอาบน้ำอยู่ดีๆก็มีลมพัดเข้ามารอบด้าน เหยียนเฟยสะดุ้งเฮือกรีบเงยหน้าขึ้นทันที แล้วก็หันไปเห็นผู้ชายคนนึงที่อยู่ดีๆก็มายืนอยู่ตรงหลังผ้าม่าน

“ใครน่ะ？”เฟยเอ๋อตกใจอย่างแรง รีบหยิบชุดขึ้นมาสวมใส่ทันที แล้วรีบวิ่งออกมาจากอ่างอาบน้ำ

บทที่ 150

เมื่อผ่านอุปสรรคหลายอย่างไปได้ จนหลายเดือนต่อมา ในที่สุดหนันกงโม่เหยียนก็สามารถทำให้นิสัยที่ดื้อรั้นขององค์หญิงน้อยเปลี่ยนเป็นว่านอนสอนง่ายขึ้นมาได้บ้าง จนเขาสามารถมีป้ายที่สามารถเข้าออกวังได้อย่างสบาย พอเป็นแบบนี้ก็ทำให้ง่ายขึ้นเยอะ อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องคอยลักลอบปีนเข้าปีนออกวังอยู่ต

บทที่ 151

เฟยเอ๋อนั่งมองที่นี่กับความทรงจำที่คุ้นเคยอย่างเหม่อลอย ก็ยังคงสวยงามราวกับสวรรค์อยู่เหมือนเดิม ทั้งที่ผ่านมาตั้งเนิ่นนาน แต่ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนตอนนั้น ราวกับว่าไม่มีการเปลี่บยแปลงอะไรเลย

เมื่อห้าปีก่อน หนันกงโมเหยียนก็พยายามใช้ความอดทนในการเจาะทะลุกำแพงในใจขององค์หญิงเหยียน