บทที่ 12 พ่อบ้านใจโหด

“เจ้าชื่ออะไร?” พ่อบ้านจ้าวเดินเข้ามาตรงหน้าของนาง ดวงตาคู่นั้นที่คล้ายกับหนูจ้องตะคลุบเหงื่อมองมาที่ใบหน้าอันเอิ่บอิ่มของนาง

“ฉูเฟยเอ๋อ” นางก้มหน้าแล้วพูด เพื่อที่จะได้ไม่ต้องมองหน้าเขาที่มีดวงตาที่ไม่รู้ว่าคิดดีหรือร้าย

“เงยหน้าขึ้นมา!” พ่อบ้านจ้าวสั่ง

บทที่ 13 เรี่ยวแรงของคนที่ต่ำต้อย

วันต่อมา

ในศตวรรษที่ 21 การเป็นนักแสดงนั้นทำให้ชินกับการตื่นเช้าและเกลียดที่สุดก็คือ ต้องตื่นแต่เช้า เฟยเอ๋อลืมตาชึ้นพร้อมกับขอบตาที่คล้ำทั้งสองด้าน และก็ยังมองได้ไม่ชัดมาก นางเห็นสีเอ๋อที่กำลังล้างหน้าแต่งตัว “นอนหลับสบายจริงๆ แล้วใครมันมาตีฆ้องอยู่ข

บทที่ 14 ห้องซักผ้า

ตอนแรกก็ไม่รู้สึกอะไร แค่ไม่เข้าใจว่าทำไมสี่เอ๋อได้ยินว่าให้มาทำงานที่นี่อล้วต้องตกใจขนาดนั้น

ตอนนี้เฟยเอ๋อและสี่เอ๋ฮก็มายืนอยู่ที่ทางเข้าหน้าห้องซักผ้าแล้ว แล้วยืนมองห้องที่ดูเหมือนถูกแช่ในน้ำเป็นเวลา 10 ปี แล้วก็มองไปที่สาวใชที่กำลังซักผ้าอยู่ด้านใน นางถึงเข้าใจว