บทที่113

“ท่านวางแผนไว้ก็เพื่อหลอกลวงข้า！”เฟยเอ๋อกัดฟันกร่อด แล้วหันไปมองใบหน้าที่ดูสบายอกสบายใจของหลิงเชียนเจว่：“ถ้าท่านไม่อยากเห็นข้าโวยวายก็พูดออกมาตรงๆ ทำไมจะต้องให้ข้าไปคอยดูแลท่านด้วย？อย่างน้อยข้าก็เป็นถึง....”

“เป็นอะไร？”หลิงเชียนเจว่ถามเฟยเอ๋อที่หยุดพูดทันที แม้ว่านางจะหีบเสียง

บทที่114

ทันใดนั้น เงาของพระชายาของตำหนักอ๋องเหยนหมิงก็เข้ามาในสมองของเขาทันที

“ไม่น่าจะใช่นะ.......”หลิงเชียนเจว่ขมวดคิ้วแน่น

“ไม่น่าจะอะไร？”เฟยเอ๋อที่กำลังปูผ้าปูเตียงอยู่ยืนขึ้น แล้วหันมาจ้องเขม่งเขาทันที

“ไม่มีอะไร！”หลิงเชียนเจว่มองเฟยเอ๋อแวบนึง

แล้วก็ยิ้มออก

บทที่115

“ปวดมาก.....“

หลิงเชียนเจว่ที่ยืนอยู่ด้านข้างมองไปที่เฟยเอ๋อที่กำลังนอนหลับอยู่ แล้วก็พลางกดที่หน้าอกตัวเอง แล้วพูดขึ้นน้ำตาก็ค่อยๆไหลออกมาตรงขอบตาปากก็พึมพำอะไรแปลกๆอยู่

ปวด？นางเจ็บปวดตรงไหนกัน？เจ็บที่ใจหรอ？หลิงเชียนเจว่ขมวดคิ้วแน่น แล้วหันไปมองเฟยเอ๋อที่ฟ้าสาง แล้วก็ยั