ตอน 103
ข้ามภพไร้รัก
บทที่103
ด้วยความเคยชินที่ชอบยื่นมือออกไปควานหาโหลวเหยนหมิง กลับพบว่าข้างกายของตัวเองไม่มีใคร
เฟยเอ๋อชะงักไปแล้วรีบลืมตาขึ้นมาทันที แล้วหันไปมองที่นอนของโหลวเหยนหมิง แต่กลับพบว่าเขาออกไปซักพักนึงแล้ว
“องค์หญิงท่านตื่นแล้วหรอเพคะ?”สี่เอ๋อเดินเข้ามาที่ข้างเตียง แล้ววางชามน้ำลง แ
ตอน 104
บทที่104
“ข้า....ข้าเป็นแค่คนโง่คนนึง....”เฟยเอ๋อพูดออกมาพร้อมยิ้มทั้งน้ำตา:“คาดไม่ถึงว่าข้าจะเป็นคนที่โง่เง้าขนาดนี้!”
“พอเห็นแบบนี้ วันนี้ข้าไม่ควรถามถึงเรื่องนี้ขึ้นมาเลยจริงๆ!”โหลวโม่ชูขมวดคิ้วแน่น
“หรือว่าพวกท่านคิดจะหลอกข้าไปตลอดชีวิตเลยหรอ?ห้ะ?”เฟยเอ๋อเอามือมาจับที่หน้าอกไ
ตอน 105
บทที่105
“ทำไมโลกใบนี้ต้องมีคนที่โง่อย่างข้าด้วย!“เฟยเอ๋อร้องออกมาด้วยความอัดอั้น แล้วหันไปจ้องสายตาที่เต็มไปด้วยความทรมานของโหลวเหยนหมิง:”ข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า ความสุขของเมื่อวานและทุกวันที่ผ่านมาที่แท้ มันเป็นเพียงเพราะเจ้าทำเพื่อสิ่งที่เจ้าต้องการที่จะได้เลยเสแสร้งแกล้งแสดงละครตบตาแบบนี้