บทที่ 100

ที่จริงแค่อยากรู้ให้ถึงที่สุด นางก็แค่อยากที่จะรู้ว่าผู้ชายที่มองข้างหลังก็ทำให้หลงได้แท้ที่จริงแล้วหน้าตาเป็นอย่างไร

“โอ้พระ เจ้าองค์หญิง！“สี่เอ๋อเบิกตากว้าง แล้วหันมามองนางที่ยืนอยู่ในชุดซับในแค่ตัวเดียว แล้ว รีบวิ่งเข้ามาอย่างลนลาน

เฟยเอ๋อยังไม่ทันคิดได้ แล้ว หันไปมอ

บทที่101

นางนั่งรอโหลวเหยนหมิงมาครึ่งค่อนวันแต่เขากลับไม่มาซักที

เฟยเอ๋อนั่งลงบนเตียงแล้วหันไปมองสี่เอ๋อที่กำลังเก็บของอยู่แล้วอยู่ดีๆนางก็ลงขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยเดินออกไปจากตำหนักเหยียนเฟยทันที

“ความสนุกของพระชายานี้เต็มเปี่ยมในทุกวันเลยหรอ？”

พอได้ยินเสียงของคนข้า

บทที่102

“เหอะ...งั้นก็แสดงว่าไม่มีอิสระอะไรเลย？”เฟยเอ๋อแลบลิ้น

“ก็ดีกว่าที่เจ้าไม่สามารถที่จะดูแลตัวเองได้！”โหลวเหยนหมิงถอนหายใจ

“เห็นๆกันอยู่ว่าท่านดูแลข้าได้ไม่ค่อยดีข้าก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่อ่อนแออย่างรั้วอวิ๋นซะหน่อย！”เฟยเอ๋องอปากแล้วหันมานั่งลงบนเก้าอี้：“เอ่อใช่สองสามวันมานี้ทำ