บทที่ 34 การสำรวจยามค่ำคืน

“เจ้าบ้าไปแล้วหรอ? เดี๋ยวใครก็เห็นเข้าหรอก”เซี่ยอีอีตกใจในการกระทำของเขา อยากี่จะผลักมือของเหว่ยหมิงออก แต่ทำยังไงก็แงะมือไม่ออกสักที

“เจ้ายิ่งดิ้นมันก็จะเป็นที่สนใจได้ง่ายนะ”เหว่ยหมิงดึงมือของนางแล้วเดินไป มือใหญ่ที่จับนางไว้แน่น แทบจะไม่มีโอกาสให้นางได้สลัดมันท

บทที่ 35 กลิ่นความหึงที่คุกรุ่น

เสียงที่เกิดขึ้นถึงแม้มันจะบางเบา แต่เหว่ยหมิงยังคงได้ยินอย่างชัดเจน เขาจับถ้วยชาไปมา แล้วยกขึ้นมาดมกลิ่นชาที่จมูก เมื่อเสียงบนหลังคาหยุดลง เขาก็ค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมอง แล้วยิ้มมุมปาก แล้วค่อยๆยกถ้วยชาขึ้นมาดื่ม

เด็กสองคนนี้กล้าเกินไปแล้ว บุกเข้าตำหนักอ๋

บทที่ 36 ก็แค่ผู้หญิงที่ถูกทิ้ง

เหว่ยหมิงจัดการส่งเหล่าคุณชายตระกูลใหญ่ไปแล้วสองวัน หลายวันมานี้ ก็ไม่ได้ยินเรื่องผู้หญิงคนนั้นไปก่อเรื่องที่ไหนอีก อารมณ์ก็ถือว่าดีใช้ได้ มือถือพู่เม็ดหยกที่แตกเอาไว้

“หมิง”

การที่จางฮวายบุกเข้ามาแบบกะทันหันอย่างนี้ เหว่ยหมิงชินแล้ว เขาเงยหน้าไป