บทที่ 33 จะแกล้งใครต้องมีเหตุผลด้วยหรอ

เพล้ง -- ถ้วยชาบนโต๊ะแตกกระจายเต็มพื้น เสียงหอบอย่างรุนแรงทำให้เซวี่ยวี่เสวียนตกใจมาก นางใช้มือดันด้านหลังโต๊ะเอาไว้ แล้วใช้อีกมือหนึ่งดันตัวของเหว่ยเฉิน ซอกคอของนางถูกเขาดูดจนรู้สึกเจ็บ “องค์ชาย ท่านเป็นอะไรไป? นี่ในวังนะ ท่านปล่อยข้าเถอะ”

การเ

บทที่ 34 การสำรวจยามค่ำคืน

“เจ้าบ้าไปแล้วหรอ? เดี๋ยวใครก็เห็นเข้าหรอก”เซี่ยอีอีตกใจในการกระทำของเขา อยากี่จะผลักมือของเหว่ยหมิงออก แต่ทำยังไงก็แงะมือไม่ออกสักที

“เจ้ายิ่งดิ้นมันก็จะเป็นที่สนใจได้ง่ายนะ”เหว่ยหมิงดึงมือของนางแล้วเดินไป มือใหญ่ที่จับนางไว้แน่น แทบจะไม่มีโอกาสให้นางได้สลัดมันท

บทที่ 35 กลิ่นความหึงที่คุกรุ่น

เสียงที่เกิดขึ้นถึงแม้มันจะบางเบา แต่เหว่ยหมิงยังคงได้ยินอย่างชัดเจน เขาจับถ้วยชาไปมา แล้วยกขึ้นมาดมกลิ่นชาที่จมูก เมื่อเสียงบนหลังคาหยุดลง เขาก็ค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมอง แล้วยิ้มมุมปาก แล้วค่อยๆยกถ้วยชาขึ้นมาดื่ม

เด็กสองคนนี้กล้าเกินไปแล้ว บุกเข้าตำหนักอ๋