บทที่22 ผู้หญิงคนนั้นคือเจ้าใช่ไหม

เซี่ยเฉินวี่ซัดฝ่ามือพุ่งมา เหว่ยหมิงหงายมือรับฝ่ามือน้อยๆของเซี่ยเฉินวี่ พลังฝ่ามือของเซี่ยเฉินวี่ถูกซัดจนสลายไป เท้าสะดุด และถูกเหว่ยหมิงจับตัวไว้

เซี่ยเฉินวี่ไม่เคยแพ้จนเสียท่าหมดรูปขนาดนี้ เขาโกรธมากและหยิบมีดสั้นออกมาจากเอว ใช้มือจับไปที่สันคมขอ

บทที่23 เด็กๆหน้าตาเหมือนอ๋องหยงเลย

เฝ้าสุสาน? ใครบอกให้นางไป?

ในห้องรับแขก เฉินซื่อได้ยินว่าทั้งอ๋องหยงกับองค์ชายสี่ต่างเสด็จมา นางในฐานะฮูหยินของจวนก็ต้องออกมาต้อนรับ ยิ่งองค์ชายสี่เสด็จมาที่นี่คนเดียว ในตอนนี้ นางยิ่งต้องช่วยลูกสาวจับตาดูให้ดี

“วันนี้ทำไมอ๋องหยงถึงได้มีเวลามาเยี

บทที่24 ลูกชายของใคร

กลางดึก เหว่ยเฉินบุกเข้าห้องนอนของเฉี่ยวเอ๋อ เฉี่ยวเอ๋อที่กำลังจะเข้านอนได้ยินประตูถูกชนก็ตกใจ เห็นฝีเท้าของคนกำลังเดินเข้ามาในห้อง นางตะลึงจนลืมทำความเคารพ แม้แต่รองเท้าก็ลืมใส่ จึงรีบคุกเข่าลง“องค์ชาย ดึกมากแล้วท่านทำไมถึงได้มาที่นี่อีก?”

เมื่อเห็นเสื้อผ้าที่บา