บทที่23 เด็กๆหน้าตาเหมือนอ๋องหยงเลย

เฝ้าสุสาน? ใครบอกให้นางไป?

ในห้องรับแขก เฉินซื่อได้ยินว่าทั้งอ๋องหยงกับองค์ชายสี่ต่างเสด็จมา นางในฐานะฮูหยินของจวนก็ต้องออกมาต้อนรับ ยิ่งองค์ชายสี่เสด็จมาที่นี่คนเดียว ในตอนนี้ นางยิ่งต้องช่วยลูกสาวจับตาดูให้ดี

“วันนี้ทำไมอ๋องหยงถึงได้มีเวลามาเยี

บทที่24 ลูกชายของใคร

กลางดึก เหว่ยเฉินบุกเข้าห้องนอนของเฉี่ยวเอ๋อ เฉี่ยวเอ๋อที่กำลังจะเข้านอนได้ยินประตูถูกชนก็ตกใจ เห็นฝีเท้าของคนกำลังเดินเข้ามาในห้อง นางตะลึงจนลืมทำความเคารพ แม้แต่รองเท้าก็ลืมใส่ จึงรีบคุกเข่าลง“องค์ชาย ดึกมากแล้วท่านทำไมถึงได้มาที่นี่อีก?”

เมื่อเห็นเสื้อผ้าที่บา

บทที่25 ข้าไม่ได้ตั้งใจทำร้ายท่าน

“น้ำใจของซื่อจื่อข้าน้อยขอรับด้วยใจ เมื่อข้าน้อยตัดสินใจเข้ามายังเมืองหลวง ก็ต้องหาที่ที่เป็นเหมาะสมกับตัวข้า ในช่วงหลายวันนี้ ข้าจะมาตรวจอาการของท่านโหววันเว้นวัน ส่วนในวันที่ข้าไม่ได้มา ท่านให้หมอหลวงหรือหมอคนอื่นดูแลไปก่อนได้ อาการของท่านโหวไม่ได้หนักมาก แต่ว