บทที่147 แย่งชิงน้องสะใภ้ (1)

หน้าประตูจวนอ๋องโม่ เซี่ยอีอีเพิ่งลงจากรถม้า ก็เห็นเย่นเซียวพาองครักษ์สองคนของเขายืนอยู่ตรงนั้น

เซี่ยอีอีขมวดคิ้วและถามว่า “ท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”

เย่นเซียวไม่ตอบคำถาม จากนั้นก็หันไปมององรักษ์หนึ่งคนที่อยู่ด้านหลัง “เจ้าไปขับ ส่งแม่นางที่จวนหวงจื่อ

บทที่ 148 แย่งชิงน้องสะใภ้(2)

ผ้าคลุมหน้าสีแดง ถึงแม้เว่ยหมิงจะมองความรู้สึกของนางไม่ออก แต่สายตาที่ไม่เป็นธรรมชาติของนางนั้นดูเหมือนกำลังเผยข้อความบางสิ่งที่เขาไม่ต้องการยอมรับกับเขา

เซี่ยอีอีก้มหน้าลง พิงลงที่หน้าออกของเขา และพูดพึมพำว่า “ขอโทษ ข้าก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เจ้าเด็กนั่นบ้าไปแล้

บทที่149ตำแหน่งไท่จื่อ(1)

ผ่านไปสองวัน เซี่ยอีอีนั่งพักผ่อนอยู่ในสวนโดยไม่มีอะไรทำ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินมา จากนั้นก็เห็นตงวี่เดินเข้ามาจากข้างนอก

“คุณหนูคะ นายท่านและนายหญิงมีจดหมายมาค่ะ”

เซี่ยอีอีมองนางด้วยแววตาขี้เกียจ “อืม เนื้อหาว่าอะไรบ้าง มีข่าวของเฉียนหลิงไหม?”