บทที่ 146 พี่สะใภ้ในอนาคต(2)

ได้ยินเช่นนั้น ซูกงโมโหในทันที และพูดว่า “เจ้ายังมีความเป็นคนอยู่ไหม พวกเขาเป็นเพียงแค่เด็กน้อยสองคน ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะลงมือทำเช่นนี้ได้ลง”

ซวี่จางหลาวหัวเราะเบาๆอย่างไม่แยแส “เด็กน้อยแล้วยังไง ใครก็ตามที่ท่านเห็นว่าเป็นหายนะ ข้าจะจัดการโดยไม่มีข้ายกเว้น หากใจอ

บทที่147 แย่งชิงน้องสะใภ้ (1)

หน้าประตูจวนอ๋องโม่ เซี่ยอีอีเพิ่งลงจากรถม้า ก็เห็นเย่นเซียวพาองครักษ์สองคนของเขายืนอยู่ตรงนั้น

เซี่ยอีอีขมวดคิ้วและถามว่า “ท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”

เย่นเซียวไม่ตอบคำถาม จากนั้นก็หันไปมององรักษ์หนึ่งคนที่อยู่ด้านหลัง “เจ้าไปขับ ส่งแม่นางที่จวนหวงจื่อ

บทที่ 148 แย่งชิงน้องสะใภ้(2)

ผ้าคลุมหน้าสีแดง ถึงแม้เว่ยหมิงจะมองความรู้สึกของนางไม่ออก แต่สายตาที่ไม่เป็นธรรมชาติของนางนั้นดูเหมือนกำลังเผยข้อความบางสิ่งที่เขาไม่ต้องการยอมรับกับเขา

เซี่ยอีอีก้มหน้าลง พิงลงที่หน้าออกของเขา และพูดพึมพำว่า “ขอโทษ ข้าก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เจ้าเด็กนั่นบ้าไปแล้