บทที่ 148 แย่งชิงน้องสะใภ้(2)

ผ้าคลุมหน้าสีแดง ถึงแม้เว่ยหมิงจะมองความรู้สึกของนางไม่ออก แต่สายตาที่ไม่เป็นธรรมชาติของนางนั้นดูเหมือนกำลังเผยข้อความบางสิ่งที่เขาไม่ต้องการยอมรับกับเขา

เซี่ยอีอีก้มหน้าลง พิงลงที่หน้าออกของเขา และพูดพึมพำว่า “ขอโทษ ข้าก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เจ้าเด็กนั่นบ้าไปแล้

บทที่149ตำแหน่งไท่จื่อ(1)

ผ่านไปสองวัน เซี่ยอีอีนั่งพักผ่อนอยู่ในสวนโดยไม่มีอะไรทำ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินมา จากนั้นก็เห็นตงวี่เดินเข้ามาจากข้างนอก

“คุณหนูคะ นายท่านและนายหญิงมีจดหมายมาค่ะ”

เซี่ยอีอีมองนางด้วยแววตาขี้เกียจ “อืม เนื้อหาว่าอะไรบ้าง มีข่าวของเฉียนหลิงไหม?”

บทที่ 150 ตำแหน่งไท่จื่อ(2)

ทันใดนั้น เย่นเซียวก็สะบัดมือของเย่นสู้ออกอย่างแรง “เสด็จพี่อยู่ในวังตลอดทั้งวัน แต่กลับรู้ข่าวทุกอย่าง แต่ว่า บางเรื่องท่านก็ไม่ควรรู้ ท่านอย่าไปสืบหาเลยดีกว่า หรือไม่ก็ถึงท่านจะรู้ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่พูดเหมือนเมื่อก่อนก็ได้ ไม่งั้นท่านพูดออกมาเช่นนี้ อาจจะทำให้คนรำคาญเอ