บทที่ 121กลับมาแล้ว

/

ซีงหมั่นหลาว

ตลอดช่วงเช้า เซี่ยอีอีแน่นิ่งอยู่ในห้องของเซียวฉี นางหมอบลงบนโต๊ะ นอกจากเสียงถอนหายใจก็ไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย

เซียวฉีกำลังต้มชาอยู่ข้างๆ ไม่ไปรบกวนนาง เพียงแต่เวลาผ่านไปนาน เขาก็ห่วงว่านางไม่อยากจะพูดขึ้นมาแล้วจริงๆหรือ

“ให้เจ้าใช้สมองหนักเช่น

บทที่122 พี่สะใภ้เก่งจริงๆ

"พระสนม ข้าพึ่งได้ข่าวว่าองค์ชายใหญ่พาเด็กทั้งสองคนกลับมาแล้วเพคะ"

ได้ยินคำพูด หน้าเหนียนเฟยที่กำลังยิ้มก็หยุดชะงัก แต่เย่นเซียวกลับค่อยๆขยับลุกขึ้นวิ่ง "เจ้าว่าอะไรนะ? เสด็จพี่กับลูกสองคนกลับมาแล้ว? ตอนไหน พวกเขาอยู่ที่ไหน ข้าจะไปดูพวกเขา"

กำลังจะเดิน ทันใ

บทที่ 123ตำแหน่งองค์รัชทายาทตงจี้น

/

หัวถนน

บนถนนเย่นเซียวแนะนำสถานที่ทั้งหมดที่เดินผ่านให้กับเขา แต่เย่นเซียวพูดไม่หยุดก็ทำให้เว่ยหมิง อดที่จะปวดหัวจนเหม่อลอยไม่ได้

เดินไปๆ ทันใดนั้นฝีเท้าเย่นเซียวหยุดทันที อีกทั้งเอื้อมมือไปดึงเว่ยหมิง “เสด็จพี่ เจ้าดูสิ นี่คือร้านค้าข้าวของย่วนเอ๋อ