บทที่ 107 เจ้าติดค้างคำอธิบายต่อข้า

ณ ห้องกลาง เว่ยหมิงทำความเข้าใจกับสถานการณ์ของเซี่ยอีอี ถึงแม้ว่าหฮานชางยิงและแย่ยี่ยุ้งจะบอกว่าไม่มีทางทำให้เซี่ยอีอีเกิดเรื่อง แต่เขาก็ยังคงเป็นห่วง เขาไม่คิดว่าเธอจะร้ายแรงเพียงนี้ ยิ่งไม่รู้ไปใหญ่ว่าเธอต้องอดทนกับอะไรมาบ้างถึงจะมีชีวิตอยู่ได้ถึงทุกวันนี

บทที่ 108 แม่ลูกพบหน้ากัน

ณ หมู่บ้านอี้หลิง

ภายในห้อง เว่ยหมิงนั่งอยู่ข้างๆเหมือนคิดอะไรอยู่ นานอยู่สักพักเขาก็ไม่เอ่ยปากสักคำ เซี่ยอีอีนั่งอยู่ข้างเตียงทำสมาธิ แต่ก็ไม่สามารถรวบรวมสติได้สักที เธอหลับตาแล้วลืมตา อยากสังเกตเว่ยหมิงตลอดเวลา

ในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหวเอ่ยปากพูดขึ้นม

บทที่ 109 แม่ลูกพบหน้ากัน（2）

พูดจบ แย่ยี่ยุ้งคิดว่าเธอจะมาหา แต่ใครจะไปรู้ว่าคิ้วเล็กๆของเธอก็ขมวดขึ้น แล้วหลบหนีมือที่แย่ยี่ยุ้งยื่นเข้าไปหาแล้วพูดว่า “ท่านแม่ของท่านแม่เสียไปนานแล้ว ท่านจะเป็นท่านยายของข้าได้อย่างไร?”

พอได้ยินเช่นนี้ มือที่ยื่นออกไปของแย่ยี่ยุ้งก็ค้าง สีหน้าก็เริ่มแย่