บทที่ 88 อย่าจากไป

“หนังสือหย่าฉบับนี้ เป็นพระมเหสีพระมารดาทรงพระราชทานให้หม่อมฉันด้วยพระหัตถ์ของพระนางเอง หมายถึงเสรีภาพ! หรือว่าท่านอ๋องเจ้าต้องการจะเป็นลูกชายอกตัญญูคนหนึ่ง ไม่เชื่อฟังพระมเหสีพระมารดาหรือ?” มือเหลียงซินกำหนังสือหย่าไว้แน่นขึ้นอีกส่วน สาบานว่าจะต้องหนีไปจากคุกคุมขังแน่ ๆ

บทที่ 89 ฝึกวิทยายุทธ์

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปหวินเหม่ยที่อยู่ข้างกายข้า ก็จะติดตามเจ้า นางจะอยู่ข้างกายเจ้าปกป้องเจ้า” เฉินฮ่าวโบกมือปุ๊บ หวินเหม่ยก็มาถึงตรงหน้าเหลียงซินทันที

หวินเหม่ย!

เหลียงซินปวดศีรษะ รีบปฏิเสธแล้ว “ข้าไม่ต้องการ! เฉินฮ่าว อย่ามอบหมายผู้พิทักษ์ลับอะไรตามใจ

บทที่ 90 พบซุ่มโจมตี

กินจนถึงท้ายสุด เฉินฮ่าวซึ่งไม่ชอบกินขนมหวานมาโดยตลอด น่าทึ่งที่ชิงกินขนมดอกหอมหมื่นลี้ที่วิจิตรงดงามจากปากเหลียงซินมาสองจาน

ทุกครั้งที่เขาโน้มตัวลง ลิ้นอันอบอุ่นมักจะสัมผัสนิ้วมือของเหลียงซินอย่างไม่เจตนา เห็นนางรีบดึงกลับไป จากนั้นจึงกินลงไปในคำเดียว

ร