บทที่ 86 กองทัพต่อต้าน

ข้าราชบริพารระดับชั้นผู้ใหญ่เต็มห้องทรงพระอักษรต่างมองสบตากัน ไม่กล้าพูดอะไรสักคำ

เหลียงซินหันศีรษะไปกวาดตามองขุนนางระดับชั้นผู้ใหญ่ทั้งหมด ราวกับตั้งใจลากพวกเขาลงไปในน้ำ “วันนี้ขุนนางฝ่ายบุ๋นทั้งหมดอยู่ที่นี่ เพื่อให้ทุกท่านเป็นพยานว่าอ๋องส้างได้เห็นกากเดนเวรก

บทที่ 87 คุณหนูรองตระกูลเหลียง

เฉินฮ่าวยอมที่ระหว่างพวกเขายังเป็นศัตรู ก็ไม่ขอเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักกัน

“เหลียงซิน เจ้าจำไว้ เจ้าเป็นพระสนมของข้า ชั่วชีวิตนี้จำต้องอยู่ข้างกายข้า สิ่งนี้ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงตลอดไป!” คำเตือนด้วยเสียงแหบทุ้มลึกของเขาช่างน่ากลัวมาก

แต่เหลียงซินไ

บทที่ 88 อย่าจากไป

“หนังสือหย่าฉบับนี้ เป็นพระมเหสีพระมารดาทรงพระราชทานให้หม่อมฉันด้วยพระหัตถ์ของพระนางเอง หมายถึงเสรีภาพ! หรือว่าท่านอ๋องเจ้าต้องการจะเป็นลูกชายอกตัญญูคนหนึ่ง ไม่เชื่อฟังพระมเหสีพระมารดาหรือ?” มือเหลียงซินกำหนังสือหย่าไว้แน่นขึ้นอีกส่วน สาบานว่าจะต้องหนีไปจากคุกคุมขังแน่ ๆ