บทที่ 75 ตามเถาคลำหาต้นตอ

ถ้าเรื่องนี้เป็นเหลียงอินจงใจเจตนาทำเรื่องจริง ความนึกคิดซ่อนไว้ดีเกินไปแล้วกระมั้ง

ดูผิวเผินอ่อนโยนอ่อนแอเหมือนกระต่ายขาวตัวน้อยไร้ความผิดตัวหนึ่ง แต่ลับ ๆ แล้วกลับคิดอุบายอย่างลึกซึ้ง ต้องทำให้เหลี ยงซินตายให้ได้ ให้อภัยไม่ได้จริง ๆ!

ดวงเนตรดั่งหง

บทที่ 76 การลงอาญาด้วยไฟ

เห็นท่าทีเฉินฮ่าวเป็นกังวลในเรื่องการหายตัวไปของเหลียงซิน ในใจเหลียงอิ่งเต็มไปด้วยความสงสัย

นางค่อย ๆ เดินเข้ามาข้างพระวรกายพระองค์ ดวงตาที่สดใสแฝงด้วยแววสอบถาม “อ๋องสิง ท่านทรงใส่พระทัยต่อซินซินมากใช่ไหมเพค่ะ?”

เฉินฮ่าวกำลังจะขึ้นไปบนม้า มือที่ถือบั

บทที่ 77 เลือดต้องล้างด้วยเลือด

สองคนนั้นต่างมองหน้ากันและกัน ครุ่นคิดเป็นเวลานาน แต่ชายหนุ่มอีกคนกล่าวอย่างดุร้าย “ม่อเหล่า ชาวเย่ว์ทักษิณไม่มีคนใดเป็นคนดี โกหกหลอกลวงทั้งเพ นางเป็นเพียงหญิงคนหนึ่งเท่านั้น ทำไมสามารถพูดโน้มน้าวจักรพรรดิหมิงจ้าวได้ ยังคงอย่าได้ฟังนางพูดจาไร้สาระ!”

ศั