บทที่7 เหยียดหยามนาง

หลังของนางกระแทกลงบนโต๊ะ ความเจ็บปวดที่ได้รับเมื่อครู่จึงกลับมาอีกครั้ง เหลียงซีนเจ็บปวดจนเกือบที่จะหมดสติไป

ฉนฮัวที่อยู่ด้านข้างก็ทนดูไม่ได้อีกต่อไป จึงมุทะลุขึ้นไปด้านหน้า แต่ทว่าเมื่อนางเพิ่งก้าวเดินออกมาได้เพียงสองก้าวนั้น ก็ถูกเฉินเฮ่าสะบัดมือแยกนางออกไป นาง

บทที่8 คุกคาม

“หลักฐาน...” เฉินเฮ่ายิ้มเยาะขึ้น ใบหน้าที่เยือกเย็นนั้นดูบีบคั้นคน “เจ้าคิดว่าข้ายังจะไว้ชีวิตคนเลวงั้นหรือ ข้าฆ่าเขาไปแล้ว เจ้าใช้สมุนไพรให้คนของเจ้ามัวเมาแล้วเหยียดหยามน้องอิน โชคดีที่ข้าไปถึงทันเวลา จูยฟง ฉูยั่ว ลงมือถอดเสื้อผ้านาง”

ความอดทนของเขาถึงขีดสุดแล้ว

บทที่9 พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตน

แต่เหลียงซีนกลับยิ้มที่ดูคล้ายเหยียดหยามขึ้น “ท่านอ๋อง ท่านมองดูตึกเจวหยางที่เก่าทรุดโทรมแห่งนี้ จะมีเงินไปซื้อชีวิตของบ่าวไพร่เพื่อตายแทนตนได้อย่างไร สินเดิมของข้าก็ล้วนมอบให้กับเหลียงอิน ข้างกายข้าก็มีเพียงฉนฮัวและชิวยั่วสาวใช้สองคนนี้เท่านั้น ท่านมองข้า