บทที่ 58 มือสังหารไล่ล่า

เห็นเงาหลังนางแต่งตัวในชุดสีม่วงค่อย ๆ ห่างจากไป เฉินห้าวเก็บรวบรวมแววตา สะบัดแส้ม้าไล่ตามไปทันที

เวลาที่สองคนขี่ม้าไป ได้ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังนานมากเกินไป องค์ชายองค์อื่น ๆ ที่ทรงเลือกม้าดีหลายตัวได้นำไปไกลโข่ ทิ้งพวกเขาไว้เบื้องหลังไกลสุดกู่

พวกเขาก

บทที่ 59 ถูกพิษลึกมาก

“โฮ่...” เฉินห้าวหัวเราะเบา ๆ ไม่เพียงไม่โกรธ กลับยังเลียมุมริมฝีปากอย่างชั่วร้าย เสียงทุ้มลึกแหบแห้ง “หวานมาก”

จูบนั้นเมื่อครู่ เป็นเขามิอาจควบคุมความผิดพลาดที่ไม่ได้ตั้งใจของเขาเอง เป็นการกระทำจิตไร้สำนึกของเขา เมื่อเขาเห็นริมฝีปากสีแดงอันเต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนผู้ค

บทที่ 60 รอข้ากลับมา

“เจ้าคิดจะทำอย่างไร?” เหลียงซินถามอย่างสงสัย

ไม่ใช่นางไม่เชื่อในความสามารถของเฉินห้าว แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่ในที่สว่าง ศัตรูอยู่ในที่มืด สถานการณ์อยู่ในสภาพถูกกระทำ คิดจะโจมตีกลับไม่ใช่เรื่องง่าย?

นอกจากนี้ เรื่องของนักฆ่าครั้งนี้ แม้ว่าพวกเขาจะสงสัยว่าเป็นเฉิ