บทที่ 40 ผู้ที่ขวางทางจะต้องตาย

แต่ว่า ความเจ็บปวดที่ได้คาดการณ์เอาไว้กลับไม่ได้มาถึง พอเหลียงซินร่วงลงมาที่พื้น ก็ตกลงมาบนหน้าอกที่อบอุ่น จากนั้นก็กลิ้งตกลงไปบนพื้นหลายรอบอย่างรวดเร็ว

สมองของเธอเบลอไปหมด กระทั่งเธอลืมตาขึ้นมา สิ่งที่ได้เห็นก็คือสีหน้าที่อ่อนโยนของเฉิน

บทที่ 41 การแบ่งแยกของสามีภรรยา

“ช่างน่าเกลียด อย่างกับตะขาบ” เฉินห้าวละสายตาด้วยความรังเกียจ

เหลียงซินโมโหขึ้นมาในทันที เธอช่วยเขารักษาบาดแผล คำพูดขอบคุณสักประโยคยังไม่พูด นึกไม่ถึงว่าเขายังกล้าจะมารังเกียจฝีมือการเย็บของเธอว่าน่าเกลียดอีกหรือ？เขาควรจะรู้เอาไว้ว่า ในโรงพยาบาลท

บทที่ 42 จัดการข้ารับใช้เก่า

เหลียงซินอาศัยความมืดมิดยามค่ำคืนกลับมายังตำหนักเจียวหยาง

หลังจากที่เธอกลับไป ชิวเยว่ที่เฝ้าคอยอยู่หน้าประตูตลอดก็ตามเข้ามาอย่างรวดเร็ว “พระราชา หมิงชิวกลับมาแล้ว เหตุใดพระองค์เสด็จไปนานขนาดนี้เล่าเพคะ？”

“ไม่มีอะไร หมิงชิวนางไม่ได้เกิดความสงสัยเคลือ