บทที่233จดหมายหนึ่งฉบับ

พวกเขาไม่รู้ว่าระหว่างที่พวกเขาคุยกันนั้นอ๋องซีหนิงก็อยู่ด้านนอกและได้ยินหมดแล้วหากไม่ใช่เพราะทนไม่ได้เขาก็คงไม่ต้องเข้ามาอย่างนี้หรอก

แต่หากเขายังไม่เข้าไปเซียวเทียนหยวนก็คงจะพาพระชายาของเขาหนีไปแน่

“ถึงแม้ว่าวานวานนางจะเป็นแม่ของเจ้าแต่นางก็เป็นพระชายาของข้า

บทที่234ออกเรือนแทนคนอื่น

บ้านในเมืองไป๋เซ่วโจวส่วนใหญ่ทำมาจากก้อนหินไม่เพียงแต่กันลมกันแดดยังกันหิมะอีกด้วยสามารถทำให้ข้างในบ้านอบอุ่นขึ้นการจัดวางของในห้องโถงใหญ่ก็ไม่เหมือนที่เมืองหลวง

เหลียงซินมองดูรอบๆแล้วหาที่นั่ง

เหลียงซินรับน้ำชาอุ่นๆที่ผู้หญิงคนหนึ่งยื่นมาให้ถึงได้สังเกตเห็น

บทที่235เจอกันอีกแล้ว

จดหมายฉบับนี้ถูกประกาศออกไปเขาเป็นขุนนางมาหลายปีเขาเป็นคนโลภมากพอเปิดคลังสมบัติของเขาดูก็พบว่ามีเงินทองมากมายพอจะถูกนำออกไปบริจากก็ทำให้เขาตัดใจไม่ได้อยู่เหมือนกัน

เขาอายุมากแล้วแต่ดันถูกผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้มาทำแบบนี้กับเขาแต่ยังไงก็ช่างมีดมาจ่ออยู่ที่คอก็ทำตามที่นางต