บทที่211ดาวแห่งนิพพาน

เหลียงซินมองไปไกลๆก็เห็นได้ว่าสีหน้าของฮ่องเต้หมิงจาวไม่ค่อยสู้ดีนักมีพิษกระจายอยู่ทั่วตัวให้ความรู้สึกว่าชีวิตกำลังจะหมดไป

นางรีบวางหีบยาในมือลงจับชีพจรให้เขาบทที่มือของนางแตะเข้าที่ข้อมือเย็นของเขานางก็พบว่ายังไม่ถึงบทที่ไม่ใช่ว่าจะทำอะไรไม่ได้เลย

ครั้งก่อนที่

บทที่212ได้รับอำนาจสั่งการทางทหารอีกครั้ง

ดูเหมือนว่าหมิงชางคนนี้จะมีวิธีจริงๆเหลียงซินถอนหายใจโล่งอกเบาๆโชคดีที่ไม่ใช้วิธีใช้พิษล้างพิษของนางไม่อย่างนั้นถึงตอนนั้นนางคงต้องโทษประหารจักรพรรดิเป็นแน่

"ท่านหมายความว่าแค่สามารถช่วยชีวิตเขาไว้ได้ในตอนนี้เท่านั้นแต่หลังจากนี้จะเป็นหรือจะตายก็ยั

บทที่213อยากได้ลูกสักคน

เฉินฮ่าวยิ้มบางๆออกมาแล้วลูบหัวของเธออย่างนุ่มนวลพูดเบาๆว่า:"เด็กโง่"

เสียงทุ้มต่ำของเขาเต็มไปด้วยความมีเหตุผลก็เพราะเหตุผลนี้แหละเวลานี้เขาถึงเลือกที่จะกันเหลียงซินออกไป

ตั้งแต่สงครามที่เมืองลั่วเขาก็กลายเป็นคนขี้กลัวเขากลัวว่าเหลียงซินจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีก