บทที่155เต้นรำใต้แสงจันทร์

“พระชายาพวกเรารีบกลับตำหนักกันเถอะ!มิอย่างนั้นท่านอ๋องจะเป็นห่วงเอา!”ชิวเยว่รู้งานช่วยพยุงเหลียงซินรีบพาเธอกลับตำหนัก

ชาวบ้านที่อยู่ด้านหลังส่งเธออยู่ไกลๆทยอยกันชื่นชมเธอ

น่าเสียดายองค์หญิงรุ่ยเหอที่ล้มอยู่ตรงหัวมุมกำแพงกลับไม่มีคนสนใจเลยสุดท้ายเลยอดกลั้นคว

บทที่156อยากได้ลูกสักคน

กลิ่นหอมจากกายของเหลียงซีนยังคงติดจมูกของเฉินฮ่าวการเคลื่อนไหวที่งดงามแต่ละท่าแต่ละท่าอย่างกับเทพยดาร่ายรำอยู่ข้างกายเขา

ท่าทางของเธอนุ่มนวลและมีเสน่ห์บางครั้งก็ชิดใกล้บางครั้งก็ออกห่างอยู่ภายใต้แสงสว่างจากแสงจันทร์ทำให้ดูสวยงามไร้ที่ติ

เฉินฮ่าวหลงเสน่ห์เต็มๆ

บทที่157ภาวะตกเลือดคลอดยาก

เหลียงซีนเห็นท่าทางโมโหของเฉินฮ่าวก็รีบคว้ามือเขาไว้แล้วปลอบประโลมเขาว่า:“ข้าเป็นคนแช่นานเกินไปเองไม่ได้สังเกตว่าน้ำเย็นแล้วครั้งหน้าจะลุกออกให้ตรงเวลานะ”

ปกติเขาก็เย็นชาอยู่แล้วคนในตำหนักต่างก็กลัวเขาหากว่าเป็นเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้แล้วไปลงโทษลูกน้องเกรงว่าจะ