บทที่ 126 เจ้าดูคุ้นตามาก

“พี่ใหญ่ พี่ใหญ่...” เหลียงซินเขย่านางอย่างสงสัย แต่ไม่ว่ายังไงก็ล้วนปลุกนางไม่ตื่น

เป็นเรื่องอะไรกัน? เมื่อครู่ยังดี ๆ อยู่ เพิ่งจะพูดแค่ประโยคเดียวก็กลายเป็นเช่นนี้?

แววตาเหลียงซินเยือกเย็นอย่างกะทันหัน สีหน้าเย็นชากวาดมองไปรอบ ๆ ศูนย์การแพทย์ มั่นใจว่ามีค

บทที่ 127 ฮองเฮาในอนาคต

แววตาเหลียงซินหม่นหมองลงทันที ไม่รู้ว่าที่แท้เกิดเรื่องอะไรขึ้นในที่นี้ ต้องเร่งรีบสอบสวนให้ชัดเจนจึงได้แน่ ๆ

นางก่ายหน้าผาก นั่งอยู่บนเก้าอี้สักพัก ค่อนข้างเศร้า เซียวเทียนหยวนก็สวมชุดสีดำทั้งร่างเดินเข้ามาจากนอกประตูอย่างรวดเร็ว

“ซินซิน เมื่อครู่ ข้าเข้าไปใน

บทที่ 128 ประสบความสำเร็จออกจากเมือง

รถม้าสองคันหนึ่งหน้าหนึ่งหลังวิ่งไปที่ประตูเมือง เวลานี้มีประชาชนเป็นจำนวนมากมารวมตัวกันที่ประตูเมือง ส่วนใหญ่จะออกเมืองไปทำการค้า แต่คนเข้าเมืองกลับมากยิ่งกว่า

ทหารนับสิบกว่าคนเข้าเรียงแถวเดียว ตรวจสอบฝูงชนที่เดินทางไปมาเข้าออกจากเมือง ถึงกับเอารูปภาพอ