บทที่12 เล่ห์ร้ายเล่ห์ลับ

เหลียงซีนยิ้มออกมา“สิ่งนี้ก็ไม่ใช่ที่จะเป็นไปไม่ได้”

แต่ว่า เขากลับไม่เชื่อ“น้องอินเพื่อให้ร้ายเจ้า จึงใช้พรหมจารีของตนเป็นเดิมพัน ข้าไม่มีทางเชื่อ เล่ห์ร้ายที่น่าสะอิดสะเอียนเช่นนี้ มีเพียงคนอย่างเจ้าที่คิดเช่นนี้ออกมาได้”

เดิมทีแล้ว ในใจของเฉินเฮ่

บทที่13 บุรุษลึกลับ

เหลียงซีนเคียดแค้นชิงชังเป็นอย่างยิ่งจึงปิดตาทั้งสองข้างลง

เจ้าของเดิมนี้คือนางโง่เหมือนหมูเช่นนั้นหรือ ไม่เพียงทำให้นางตกต้องอยู่ในสภาพที่ยุ่งเหยิงแล้ว ยังจะทำให้นางผิดหวังโดยการสักชื่อของเฉินเฮ่าไว้ที่หน้าอกของตน หลังจากนี้นางจะทำตัวอย่างไรเมื่ออยู่ต่อหน้าเฉินเฮ

บทที่14 ความรื่นเริง

และหลังจากนั้น เขาก็เหาะหายตัวไปอีกครั้ง บินเชี่ยวชาญเหมือนกับนกนางแอ่น หายไปมาอย่างไร้ร่องรอย

มีคู่ต่อสู้ที่ฝีมือน่ากลัวขนาดนั้นแอบมองอยู่วันในตำหนักของตน ช่างเป็นเรื่องที่ยากที่เฉินเฮ่าจะสามารถข่มตาหลับลงได้

แววตาของเหลียงซีนที่มีความเบิกบานใจเกิดขึ้นเ