บทที่229 พ่อโกหก

หลังจากพักฟื้นตัวมาหลายวัน หานหานก็สามารถพอที่จะพูดจะหัวเราะได้แล้ว

เธอตามหลอกหลอนเขาทั้งวันทั้งคืน อยากให้เขาคุยกับเธอ เล่านิทานให้ฟัง เล่าเรื่องตลกให้ฟัง ซึ่งวี่เฉิงก็มักจะตามใจในสิ่งที่เธอปรารถนา อย่างไม่มีความเบื่อหน่ายเลย

ตั้งแต่กินข้าวเย็นจนถึงตอนนี้ วี่เฉิงคุยเ

บทที่230 รู้เรื่องทั้งหมดแล้ว

อาฉีไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรอีก รีบใส่เกียร์ ‘ออกไป’ จากนั่นไวๆ

วี่เฉิงกำหมัดแน่นขึ้น หัวใจเต้นแรง เขาอนุญาตให้อาฉีบอกเขาเรื่องที่อานซินพบว่าเขาเป็นโรคแล้วจึงไป แต่ไม่ได้บอกให้เขาบอกว่าหลายปีมานี้อานซินจะต้องลำบากมากแค่ไหนกับการที่จะต้องเสียสละเพื่อเขา

เขาพอจ

บทที่231 อยู่ด้วยกัน

ในที่สุดก็ถึงวันที่หานหานได้ออกจากโรงพยาบาล ในขณะที่อานซินกำลังเก็บของนั้นเธอก็กำลังคิดอย่างเงียบๆ ว่าหลังจากออกจากโรงพยาบาลไปแล้วเธอจะทำยังไงต่อดี?

วี่เฉิงอยู่ตรงหน้าของเธอนี่เอง ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้คิดที่จะแยกห่างจากหานหานเลย แล้วก็จะให้หานหานกลับไปกับเขาไม่ได้ด้วย！