บทที่8

ห้องจัดเลี้ยงสีทอง ด้านในประดับด้วยไฟเคลือบสีราคาล้านหยวน บุคคลสำคัญต่างแต่งตัวดีเข้ากับห้องโถง และบรรยากาศอันหรูหรา

ฉีโย่วเติบโตมาโดยได้เข้าร่วมปาร์ตี้มากมายเช่นนี้ ทำให้เธอรู้มารยามทางสังคมของชนชั้นสูง แม้ว่าเธอจะไม่ใช่คนสำคัญก็ตามที เมื่อเหยาซื่อทักทายคนอื่น สิ่งที่เธอต้องทำคือยิ้ม

ทำให้ตอ

บทที่9

ฉีโย่วตาเปียก ขาสั่นแทบจะยืนด้วยตัวเองไม่ได้ เหยาซื่อใช้นิ้วหัวโป้งแตะเบา ๆ ที่ริมฝีปากของเธอ ดวงตาของเธอมืดลงแล้วหันไปเดินออกจากลิฟต์

“ราตรีสวัสดิ์.”

ฉีโย่ว เห็นประตูลิฟต์ปิด เต็มไปด้วยความสับสน

“อะไรกัน? มาจีบฉันแล้วก็เดินจากไปงั้นเหรอ?”

หลังจากนอนไม่หลับทั้งคืน ทำให้มีรอยคล้ำเกิดขึ้นใต้ตาข

บทที่10

หลักจากหลีกเลี่ยงมาหลายต่อหลายครั้ง แม่ของฉีโย่วทำหน้าบึ้งใส่เธอ “เลือกมาสักคน ไม่งั้นก็ไม่ต้องกลับมาที่บ้านอีก! เธออยากจะหาเงินเหรอ ไปเลยสิ ฉันจะไว้วางใจให้แกดูแลฉันยามแก่เฒ่าได้อยู่ใช่ไหม? หะ!”

ฉีโย่วโค้งปากหยิบรูปถ่ายแล้วโยนโทรศัพท์ส่งให้แม่ของเธอ

“ฉันรู้ว่าแกเป็นเด็กดี ฉันจะช่วยเธอเอง” แ