บทที่ 882 จะช่วยกลับยุ่ง

กชนิภาตัดสินใจแล้วว่าจะพักอยู่ที่นี่ต่อไปอย่างสบายใจ เวลานี้ พลิกไปพลิกมา ท้องฟ้าด้านนอกก็เป็นสีดำแล้ว ฉากยามค่ำคืนปกคลุมเข้ามา รอบด้านทั่วคฤหาสน์เงียบสงบเป็นพิเศษ

กชนิภาพักใจกลางเมืองมาจนเคยชิน ได้ยินเสียงรถราขวักไขว่มากมาย เวลานี้ รอบด้านเงียบจนได้ยินเสียงจั้กจั่น

บทที่ 883 ปุณณภพว้าวุ่นใจ

เรวัตมองดวงตามันวาวระยิบระยับของเธออยู่ เขาถอนใจอย่างเลี่ยงไม่ได้ “กชนิภา ผมให้คุณมาพักที่บ้านผม ไม่ใช่ให้คุณเขามาทำงานบ้าน ถ้าคุณรู้สึกผิด ทุกเดือนคุณจ่ายค่าอาหารก็ได้”

“จริงหรอ? เท่าไรฉันก็ให้คุณหมด” กชนิภายินยอมทันที

“ทุกเดือนคิดค่าพักค่าอาหารคุณ จ่ายรวมกั

บทที่ 884 สนใจขึ้นมาแล้ว

ทานอาหารเช้าเสร็จ กชนิภาอยากไปเก็บจาน แต่ว่านิ้วข้างหนึ่งของเธอยังพันแผลไว้ โดนน้ำไม่ได้ ได้แต่ทนไว้ นั่งลงตรงโซฟาด้านข้างต่อไป

เรวัตออกมาจากในห้องครัว ถามเธอไป “คุณจะไปบริษัทมั้ย?”

“ถ้าฉันไม่ไป ฉันขอพักผ่อนอยู่ในบ้านคุณได้มั้ยคะ?” กชนิภาเงยหน้าถามขึ้น กลัวเขา