บทที่ 881 พักบ้านเขา

สำหรับเธอที่เป็นศิลปินแบบนี้ ความเป็นส่วนตัวสำคัญมากที่สุด ตอนนี้คุณยายไม่ได้อยู่ข้างกายเธอ เธออยู่ในบ้านคนเดียว ถ้าเกิดเรื่องแบบเมื่อครู่ขึ้นอีก เธอไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะทำอย่างไร

กชนิภามองดูเวลา ขอแค่นึกถึงเรื่องเมื่อกี้ เธอก็รู้สึกหวาดกลัวไปพักหนึ่ง

หลังจากผ่านไป

บทที่ 882 จะช่วยกลับยุ่ง

กชนิภาตัดสินใจแล้วว่าจะพักอยู่ที่นี่ต่อไปอย่างสบายใจ เวลานี้ พลิกไปพลิกมา ท้องฟ้าด้านนอกก็เป็นสีดำแล้ว ฉากยามค่ำคืนปกคลุมเข้ามา รอบด้านทั่วคฤหาสน์เงียบสงบเป็นพิเศษ

กชนิภาพักใจกลางเมืองมาจนเคยชิน ได้ยินเสียงรถราขวักไขว่มากมาย เวลานี้ รอบด้านเงียบจนได้ยินเสียงจั้กจั่น

บทที่ 883 ปุณณภพว้าวุ่นใจ

เรวัตมองดวงตามันวาวระยิบระยับของเธออยู่ เขาถอนใจอย่างเลี่ยงไม่ได้ “กชนิภา ผมให้คุณมาพักที่บ้านผม ไม่ใช่ให้คุณเขามาทำงานบ้าน ถ้าคุณรู้สึกผิด ทุกเดือนคุณจ่ายค่าอาหารก็ได้”

“จริงหรอ? เท่าไรฉันก็ให้คุณหมด” กชนิภายินยอมทันที

“ทุกเดือนคิดค่าพักค่าอาหารคุณ จ่ายรวมกั