ตอน 32
ไม่เคยเสียใจที่เคยรักกัน
ได้โปรดช่วยเธอด้วย
โรงพยาบาลมักจะเป็นที่ที่ทำให้คนรู้สึกหดหู่เต็มไปด้วยความหวังและความเสียใจ ซ่งหมิงเยี่ยนั่งลงบนเก้าอี้หน้าห้องผ่าตัด ไม่ว่าพยาบาลเกลี้ยกล่อมยังไงเขาก็ยืนกรานที่จะรอเสิ่นฉ่ายเวยผ่าตัดเสร็จ
ข่ายเจ๋มองไปยังซ่งหมิงเยี่ยที่ไอออกมาหลายครั้ง ในใจก็ไม่ใช่ว่าจะไม่สงสาร
ตอน 33
เจ้าหญิงนิทรา
เสิ่นฉ่ายเวยเช็ดน้ำตาให้เขาเบาๆ ภาพลักษณ์ที่ดูใจดีงดงาม ราวกับนางฟ้านางสวรรค์
“รีบหายไวไวนะ ลูกของเรายังรออยู่นะ”
เสิ่นฉ่ายเวยยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน เสิ่นฉ่ายเวยที่อ่อนหวาน เสิ่นฉ่ายเวยที่เจ้าน้ำตา เสิ่นฉ่ายเวยที่ไร้ซึ่งความหวัง เสิ่นฉ่ายเวยที่เย็นชา ใบหน้าขอ
ตอน 34
เฝ้าดูแลทุกคืนวัน
“ลูกที่ไม่มีแม่อยู่เคียงข้าง ก็ไม่อาจขาดพ่อไปอีกคน”
“นายจะต้องปกป้องพวกเขาสองแม่ลูก ซ่งหมิงเยี่ย นายได้ยินหรือเปล่า!”
คำพูดของข่ายเจ๋ ราวกับเป็นระเบิดที่ระเบิดออกมาทีลูกทีละลูก สมองของซ่งหมิงเยี่ยรู้สึกสับสนไปหมด
ข่ายเจ๋มองซ่งหมิงเยี่ยที่กำลังเหม่อล