ตอน 33
ไม่เคยเสียใจที่เคยรักกัน
บทที่ 33 เจ้าหญิงนิทรา
เสิ่นฉ่ายเวยเช็ดน้ำตาให้เขาเบาๆ ภาพลักษณ์ที่ดูใจดีงดงาม ราวกับนางฟ้านางสวรรค์
“รีบหายไวไวนะ ลูกของเรายังรออยู่นะ”
เสิ่นฉ่ายเวยยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน เสิ่นฉ่ายเวยที่อ่อนหวาน เสิ่นฉ่ายเวยที่เจ้าน้ำตา เสิ่นฉ่ายเวยที่ไร้ซึ่งความหวัง เสิ่นฉ่ายเวยที่เย็นชา ใบหน้าของเ
ตอน 34
บทที่ 34 เฝ้าดูแลทุกคืนวัน
“ลูกที่ไม่มีแม่อยู่เคียงข้าง ก็ไม่อาจขาดพ่อไปอีกคน”
“นายจะต้องปกป้องพวกเขาสองแม่ลูก ซ่งหมิงเยี่ย นายได้ยินหรือเปล่า!”
คำพูดของข่ายเจ๋ ราวกับเป็นระเบิดที่ระเบิดออกมาทีลูกทีละลูก สมองของซ่งหมิงเยี่ยรู้สึกสับสนไปหมด
ข่ายเจ๋มองซ่งหมิงเยี่ยที่กำลังเหม่อลอย
ตอน 35
บทที่ 35 หนึ่งปีผ่านไป
ภายในห้องใหญ่โตที่เงียบสนิทจนคนอื่นไม่กล้าเข้ามารบกวน แสงอาทิตย์สีทองที่สาดส่องลงมาทางหน้าต่าง เติมเต็มให้ห้องเงียบๆห้องนี้มีชีวิตชีวามากขึ้น
บนเตียงนอนนุ่มๆ ก็มีหญิงสาวสวยนอนหลับอย่างเงียบ ขนตายาวปิดเข้าด้วยกัน โดยไม่สนใจโลกภายนอก
ร่างเล็กๆพยายามปีนขึ้นไปบนเต